 |
Երդումը մեղք է, սուտ երդումը՝ կրակՏերն ինքն է զգուշացրել, որ մարդ իր արտասանած յուրաքանչյուր դատարկ խոսքի համար պատասխան պիտի տա դատաստանի օրը: Հին Կտակարանի շրջանում մարդիկ իրենց խոսքը հաստատում էին երդումով, վկայակոչելով՝ Արարչին, սակայն այս հոգևոր հիվանդության դեմ դուրս եկավ մեր Տերը՝ Հիսուս Քրիստոս և Լեռան քարոզում պատգամ ուղղեց ամենքիս. «Սուտ մի երդվիր, այլ ձեր խոսքը պարզապես թող լինի «այո»-ն՝ այո և «ոչ»-ը՝ ոչ: Որովհետև դրանից ավելին չարից է»: |
 |
Հյուրը Աստծունն է«Հյուրը Աստծունն է» ժողովրդական ասացվածքը բնորոշում է մեր ազգային առանձնահատկությունը, այն է՝ մեր շեմքից ներս մտնող յուրաքանչյուր մարդ Աստծո մարդն է և մեր վերաբերմունքով արտահայտում ենք մեր խոնարհումը Արարչի հանդեպ: Մեր բանահյուսության մեջ կան բազմաթիվ առածներ և ասացվածքներ այս թեմայով: |
 |
Մարդը մարդու երեսին է նայում, իսկ Աստված՝ սրտինԸստ Տեր Դավիթ քահանա Գիշյանի «Մարդը մարդու երեսին է նայում, իսկ Աստված՝ սրտին» ասացվածքը վերցված է Աստվածաշնչի առաջին Թագավորաց գրքից: Սամուել մարգարեն պատանի Դավիթին պետք է օծեր թագավոր: Աստված Սամուելին ասում է. «Նրա դեմքին մի նայիր՝ ոչ էլ հասակի բարձրությանը: Մարդիկ երեսին են նայում, իսկ Աստված՝ սրտին»: |
 |
Ինչ-որ սերմանես՝ այն էլ կհնձեսՏեր Դավիթ քահանա Գիշյանը կարծում է, որ Ֆիզիկական օրենքներն օգնում են կառուցել մեր արտաքին, հոգևոր օրենքները՝ հոգևոր կյանքը։ Պողոս Առաքյալը գաղատացիներին ուղղված նամակի վեցերերդ գլխում նշում է, որ կյանքը մի դաշտ է, որտեղ հավաքում ենք այն ինչ ժամանակին սերմանել ենք: Մեր ներկան այն հունձն է, ինչ սերմանել ենք անցյալում: |
 |
Աստված սարը տեսնում է՝ ձյունը դնումՏեր Դավիթ քահանա Գիշյանը կարծում է, որ «Աստված սարը տեսնում է՝ ձյունը դնում» ժողովրդական ասույթը հոգևոր արմատներով կապված է Պողոս Առաքյալի կորնթացիներին ուղղված առաջին նամակի հետ: Ըստ նրա՝ Կյանքի դժվարությունները Աստծո կողմից մարդուն տրվում են բացառիկ վստահությունից ելնելով: Աստված մեզ տալիս է մեր կարողություններին համապատասխան փորձություններ և միևնույն ժամանակ հուշում դրանց հաղթահարման ուղիները: |