Alt

Մալաթիայի հայորդյաց տան թատերական դասարան


Մալաթիայի հայորդյաց տան թատերական ստուդիայի յուրաքանչյուր նորեկ ստանում է իր դերը, բեմ է բարձրանում ու ... սիրահարվում թատրոնին: Ստուդիան 20 տարվա պատմություն ունի: Այստեղ կարևորը ազատ ու անկաշկանդ լինելն է ու դերի միջոցով հանդիսատեսին սեփական պատմությունը ներկայացնելը:

Alt

Օվսաննան


Օվսաննան երազում է ներկել Երևանը: Երազում է ստեղծել իր օպերան, թռչել իր օդապարիկով: Ուզում է նաև ձկան նման լողալ և տեսնել ջրի հատակը: 
Վեց տարեկանում, երբ Օվսաննան առաջին անգամ եկավ Արաբկիրի հայորդյաց տուն, ընտրեց նկարչության, պարի դասարանները, հետո ընդունվեց Կանթեղ» երգչախումբ ու դեռ մտածում է նոր դասարանների մասին... 

 

Կյանքը հեքիաթ է...


Երբ հիշում եմ մանկությունս, հիշում եմ լույսի խաղը, մորս դեմքը... Շատերը, երբ արթնանում ու տեսնում են առավոռյան լույսը, չգիտեն՝ ինչ երջանկություն է դա»: 
Հակոբը տեսողությունը կորցրել է տասը տարեկանում: Այսօր նա 33 տարեկան է: Ծանր փորձությունների միջով է անցել, հատկապես հոգեբանական: Հանդիպել է հոգևորականների, որոնք փոխել են նրա վերաբերմունքը կյանքի նկատմամբ: Այսօր Հակոբն ապրում է լիարժեք կյանքով՝ գնում է ձիավարժությունների, հեծանիվ է քշում, սեղանի թենիս է խաղում: Աշխատում է Կույրերի միավորման մշակութային տանը՝ որպես համակարգչային դասընթացների ուսուցիչ: Նրա կողքին են կինը՝ Հենրիետտան և աղջիկը՝ Արփին: Պապա, ձեռք տուր, տես՝ ինչ սիրուն շոր եմ հագել. այսպես Արփին սովորել է շփվել ինձ հետ, ես էլ՝ աշխարհի»: 

 

Էջմիածնի հայորդյաց տան ձյուդոյի դասարան


Հինգ տարի առաջ Սևակը իր ընկեր Հակոբին համոզեց գալ ձյուդոյի դասարան՝ ասելով, որ այստեղ ֆուտբոլ են պարապում: Իսկ Ռուբենը համոզված է, որ ձյուդոյում և ֆուտբոլում ընդհանուր մի բան կա՝ պետք է լինել արագաշարժ և ճկուն: Այդպես անցնելով պարտությունների փորձությունը՝ կարող ես ուժեղանալ և հասնել կարևորագույն նպատակին՝ դառնալ չեմպիոն: 

Alt

Էջմիածնի հայորդյաց տան քանոնի դասարան


Այստեղ նոտաները սովորում են գույնզգույն լարերով, իսկ առաջին լուրջ մեղեդին Ծափիկ- ծիրանիկն է»: Հետո արդեն կազմում են տրիոներ ու համույթներ և դառնում պրոֆեսիոնալ քանոնահարներ: Քանոնի դասարանի ուսուցիչ Մարինե Միրզոյանի կարծիքով Թագուհին, Սրանուշն ու Անահիտն արդեն պրոֆեսիոնալ երաժիշտներ են, մասնակցում են հյուրախաղերի ու մրցույթների: Երեք ընկերուհի, երեք քանոն՝ տրիո կյանքում և բեմում:

Alt

Նորքի հայորդյաց տան հարվածային գործիքների դասարան


Մեկ, երկու, երեք, չորս...  դհոլ, թմբուկ, ծնծղա, զարբ:  Եթե հաշվելով սովորես, ապա շատ կարճ ժամանակում կկարողանաս հարվածային բոլոր գործիքները շատ լավ նվագել: Պարզապես մինչև չորսը հաշվելու տասնյակ տարբերակներ կան, հետո պետք է միշտ ժամանակին դասի գաս, ֆիզիկական վարժություններ անես, ընկերներիդ ու վարպետներիդ ուշադիր լսես, հա, մեկ էլ սկզբում կոշտուկներ կարող են լինել ձեռքերիդ մեջ ու ականջներդ կարող են ցավալ անսովորությունից: Ու վերջ, էլ ոչ մի դժվարություն: Իսկ առավելություններն ու հաճույքները թվարկել հնարավոր չէ: Լսել ու տեսնել է պետք:

Alt

Նորքի հայորդյաց տան բատիկի դասարան


Գույնը գույնին, վրձնի մի հարվածը մյուսին շարունակելով` թղթի վրա հայտնվում են պատկերներ` շա~տ սիրուն: Բայց ամենահետաքրքիր ու հուզիչ պահը գալիս է դրանից հետո, երբ պատկերը տեղափոխվում է աշխարհի ամենանուրբ կտորի` մետաքսի վրա: Գույները ավելի վառ, նաև ավելի փափուկ են դառնում, նկարն էլ նրբանում է, թափանցիկանում: Բայց Վարսենիկը, Արփինեն, Աստղիկը, փոքրիկ Ժաննան ու մյուսները պատմում են, որ Նորքի հայորդյաց տան բատիկի դասարան գալիս են նաև ուրիշ պատճառներով: Պատմում են` լսենք:

Alt

Նորքի հայորդյաց տան կրկեսային խումբ


Նոր Նորքի հայորդյաց տան կրկեսային խմբում կա երկու Լուսինե, և որպեսզի նրանց տարբերեն, ընկերները մեկին մեծ Լուսինե են ասում, մյուսին` փոքր Լուսինե: Կրկեսը նրանց կյանքը դարձրել է հետաքրքիր ու բազմազան: Պարապմունքներ, ելույթներ, հյուրախաղեր: Այս անգամ էլ ահա հեռուստատեսային տեսախցիկն է նկատել նրանց:

Սունկ Աշոտը


Հաղորդման հերոսը զառեցի Աշոտն է: Համագյուղացիները նրան Սունկ Աշոտ են ասում, քանի որ ապրուստը սունկ հավաքել-վաճառելով է վաստակում: 
Կինը՝ Փառոն, թոնրում հաց է թխում: Աշոտը մեկ առ մեկ թվում է գյուղի խնդիրները: Սպասում է, որ երեխաները, այնուհանդերձ, վերադառնալու են օտար երկրներից ու ապրեն պապենական տանը: